Pamiętam

Pamiętam wiele rzeczy. I nie jest to wcale dobre.
Pamiętam dziadka, na honorowym miejscu gospodarza,
za wielkim stołem, choć był tylko gościem.
Pamiętam miejsca, których nie ma,
choć cień ich pozostał, niezmienny jak słońce nad Brukselą
Tak niesamowicie złote…
Pamiętam, ale na zdjęciach widzę już twarze trupów.
Więc zostaje mi tylko pamięć, gorzka choć ciepła
jak słońce nad Brukselą.

Podziel się: